Korzystanie z usług salonu kosmetycznego, czy to w zakresie manicure, pedicure czy np. przedłużania paznokci, to dziś codzienność. Niestety nie zawsze tego typu zabiegi są dla klientek bezpieczne. Zdarza się, że niewinny zabieg, może stać się przyczyną choroby skóry czy paznokci. Takie powikłania to nic innego jak brak higieny podczas pracy kosmetyczki. Dlatego powinniśmy szczególnie zadbać o czystość w salonie, odpowiednią higienę narzędzi i stosowanie jednorazowych pilników czy rękawiczek. Jeżeli jednak nie unikniesz problemu, jakim jest choroba paznokci u klientki, sprawdź jak ją rozpoznać i odpowiednio zdiagnozować.

Zanokcica – choroba źle leczonych wrastających paznokci

Zanokcica to choroba bakteryjna wału paznokciowego o charakterze ostrym lub przewlekłym, która spowodowana jest najczęściej bakteriami tj. gronkowiec złocisty, pałeczka ropy błękitnej czy paciorkowce. Zmiany skórne spowodowane znakokcicą najczęściej dotyczą jednego paznokcia. Okolica wałów jest żywoczerwona, obrzęknięta i bardzo bolesna. Może w niej pojawiać się również stan ropny.

Zanokcica najczęściej pojawia się przy urazie wału paznokciowego (obgryzanie paznokci, odrywanie/skubanie skórek, lub zbyt mocno wykonany manicure). Przewlekła zanokcica może trwać nawet ponad 6 tygodni. Ostra zanokcica bakteryjna wymaga antybiotykoterapii, często jedynie miejscowo. Można zastosować ciepłe okłady, które ułatwią penetrację leku. W przypadku zaostrzenia objawów może być konieczne wdrożenie leków doustnych bądź wizyta u chirurga. W przypadku zanokcicy przewlekłej od początku stosuje się leki doustne.

Zespół zielonego paznokcia

Powodem pojawienia się takiej barwy jest przeważnie bakteria „pseudonomas aeruginosa”, czyli pałeczka ropy błękitnej. Gatunek Pseudomonas jest powszechnie obecny wokół nas. Szczególnie łatwo spotkać go w wodzie wodociągowej, glebie, a także w organizmach zwierząt i ludzi (pachy, pachwiny, okolice międzypalcowe stóp). Najlepszą temperaturą do wzrostu tej bakterii jest 37 °C, czyli temperatura ludzkiego ciała.

Zakażenia paznokci nie są tak częste, jak mogłoby na to wskazywać rozpowszechnienie drobnoustrojów. Dzieje się tak z powodu trudności zajęcia przez Pseudomonas zdrowej płytki paznokciowej. Bakterie chętnie zajmują płytkę już uprzednio zniszczoną przez inny proces chorobowy lub przy urazie płytki paznokciowej. Niestety źle wykonana stylizacja również może przyczynić się do rozwoju Pseudomonas. Niepoprawnie zaaplikowany materiał lub zła budowa paznokcia może spowodować odspojenie się materiału od paznokcia. Do takiego miejsca łatwo dostaje się wilgoć i brud stwarzając idealne warunki do rozwoju bakterii.

Pamiętamy, aby nie pracować brudnym pilnikiem,czy nie nie sterylnym frezem i aby odpowiednio oczyścić płytkę paznokcia zanim przejdziemy do aplikacji produktu. Często winę za rozwój bakterii ponosi klientka. Przedłużanie kolejnych wizyt, czy podklejanie materiału klejem gwarantuje rozwój Pseudomonas.

W celu usunięcia zielonego miejsca z płytki paznokciowej należy spiłować lub odmoczyć materiał, a następnie ten chorobowy nalot delikatnie usunąć drobnoziarnistym pilnikiem np. o ziarnistości 180. Pilnik używany dla klientki z takim schorzeniem należy niezwłocznie wyrzucić. Absolutnie nie należy go ponownie wykorzystywać, nawet na inne paznokcie u tej samej klientki.

Jeśli uda się usunąć zielonkawy nalot to można przedłużać paznokcie jak zwykle. Należy jednak pamiętać o dokładnym wyczyszczeniu płytki. Trzeba zastosować na nią odtłuszczacz (Cleaner), a następnie primer kwasowy, aby dobrze zakwasić to miejsce zapobiegając w ten sposób dalszemu rozwojowi bakterii. Działanie letalne primera kwasowego powoduje zamieranie pałeczek tej bakterii. Przyspiesza niskie ph (kwaśne) oraz wysuszanie płytki.

Zakażenia grzybicze

Zakażenia grzybicze stanowią prawie połowę wszystkich schorzeń paznokci. Na grzybicę paznokci cierpi około 2-8% populacji europejskiej. W około 80% przypadków grzybica dotyczy paznokci stóp (głównie paluchów). U niemal 60% chorych, zainfekowany jest jedynie jeden lub dwa paznokcie. Rzadziej dotyczy ona dzieci.
Do infekcji grzybiczych predestynują choroby ogólnoustrojowe, np. cukrzyca, otyłość, niedokrwistość, zaburzenia hormonalne, żołądkowo-jelitowe, układu odpornościowego i krążenia, a także długa terapia antybiotykami, przyjmowanie sterydów i chemioterapia.

Początkowo zmiany dotyczą brzegów paznokcia, które zmieniają zabarwienie na żółte, brunatne lub białe. Następnie dochodzi do zajęcia łożyska, co skutkuje odkształceniem paznokcia. Z czasem następuje pogrubienie, pofałdowanie i odbarwienie całego paznokcia. Płytka paznokciowa może się kruszyć lub w całości odkleić się od łożyska.

W przypadku pojawienia się wymienionych powyżej objawów należy się zgłosić do dermatologa. Absolutnie nie można wykonywać żadnej stylizacji! Dermatolog zaleca wykonanie badania mykologicznego.W leczeniu stosuje się doustne leki przeciwgrzybicze.

Łuszczyca paznokci

Zmiany paznokciowe są charakterystyczne dla łuszczycy i dlatego stanowią ważny element w diagnostyce. W wyniku nieprawidłowego procesu rogowacenia, w płytce paznokciowej dochodzi do powstania punktowych wgłębień. Dołki te mogą mieć układ linijny lub są ułożone przypadkowo. Objaw ten zwany jest naparstkowaniem. W wyniku zajęcia łożyska widoczne jest żółtawe zabarwienie, przypominające kroplę oleju pod płytką paznokcia. Zaawansowane zmiany paznokciowe w tym przypadku polegają na odklejeniu płytki paznokciowej, czyli onycholizie.

Leczenie łuszczycy paznokci prowadzi się w ramach kompleksowego leczenia łuszczycy skóry. Stosuje się miejscowo preparaty steroidowe w postaci kremów, maści lub iniekcji doogniskowych.

Leukonychia

Są to drobne białe plamki na płytce paznokcia. Mogą być wynikiem niewielkich urazów lub nadmiernego odsuwania skórek paznokci w celach kosmetycznych. Poprzeczne bruzdowanie pojawia się również jako wynik nawykowego, długotrwałego uciskania płytki paznokciowej, najczęściej kciuka.

Krwiak podpaznokciowy

Schorzenie to powstaje najczęściej w wyniku tępego urazu paznokcia. Objawia się jako czerwona lub sinobrązowa plama. Jest to nagromadzenie wynaczynionej krwi, w następstwie urazu paznokcia i naczyń położonych pod płytką paznokciową. Krwiak przesuwa się w miarę wzrostu paznokcia. Krwiaki zajmujące więcej niż połowę płytki powinny być usunięte chirurgicznie.

 

Oddzielanie się płytki paznokciowej (onycholiza)

Proces oddzielania się płytki paznokciowej jest stopniowy i zazwyczaj bezbolesny. Ból może się pojawić jeśli dodatkowo onycholizie będzie towarzyszył powtarzający się uraz lub rozwijające się zakażenie (bakteryjne, grzybicze). Zmiany obserwuje się na wolnym brzegu paznokcia, a następnie od strony bocznych wałów w kierunku macierzy. W wyniku działania różnych czynników może dojść do częściowego lub całkowitego oddzielenia się płytki paznokcia od łożyska. Do najważniejszych czynników ryzyka zalicza się urazy. Do onycholizy mogą prowadzić zarówno urazy ostre (np. uderzenie ciężkim narzędziem), jak i przewlekłe (będące następstwem częstego podważania zbyt długich paznokci). Do innych przyczyn oddzielania się paznokcia, zalicza się zakażenia bakteryjne, grzybicze i wirusowe aparatu paznokciowego, choroby skóry. Onycholiza może być też objawem uczulenia np. na formaldehyd czy fenol.

Proces leczenia onycholizy zależy od jej przyczyny. Wyeliminowanie czynników predysponujących jest najlepszym rozwiązaniem. W tym celu należy odcinać uszkodzoną część paznokcia i utrzymywać krótkie paznokcie, unikać kontaktu z substancjami żrącymi, detergentami, stosować miejscowe leki antyseptyczne, wyleczyć choroby ogólnoustrojowe, które mogą być objawem w postaci oddzielania płytki paznokciowej, zakazane jest również stosowanie lakierów podkładowych i utwardzaczy zawierających wolny formaldehyd i fenol